Το "Αναζητώντας τη χαμένη βλεφαρίδα" είναι ένα μυθιστόρημα για την οικογένεια, την αγάπη, την απώλεια κι όλα αυτά που δεν γίνονται αν και προσπαθούμε πολύ για να τα πετύχουμε. Είναι εύθυμο, ποιητικό, ευαίσθητο και σκληρό. Είναι ένα μυθιστόρημα για τα δύο φύλα και το σεξ, που φλερτάρει με το μελοδραματικό και το κωμικό, σαν τη διαρκή κίνηση της βλεφαρίδας.

Η Λίζιο αισθάνεται μοναξιά. Οι γονείς της δεν υπάρχουν στο προσκήνιο και ο αδερφός της, ο οποίος πιστεύει ότι είναι γυναίκα, αγνοείται. Πάνω απ' όλα όμως, η Λίζιο είναι απορροφημένη με τη Σάλι, την πρώην ερωμένη της που την άφησε για έναν άντρα με χοντρό σβέρκο.Η Λίζιο δεν μπορεί να βγάλει τη Σάλι από το μυαλό της, παρά τις προσπάθειες της φίλης της, Πέτιουλα, που μένει στον κάτω όροφο, και της Ρούμπι, ιδιοκτήτριας της καφετέριας στην οποία δουλεύει. Άρχισε να πλησιάζει τη Σάλι αθόρυβα και να μαζεύει χνούδι και τρίχες απ' το μπάνιο και το κρεβάτι της – αποδείξεις που με κάποιο τρόπο δείχνουν ότι η ζωή συνεχίζεται και χωρίς τη Λίζιο.